Je kunt ook te obsessief bezig zijn!

“Je kunt ook te obsessief bezig zijn!”. Dat is wat ik nog wel eens hoor. Of, als mensen het niet zeggen, je het ze bijna ziet denken 😉 Of, opmerkingen aan moeten horen die ermee te maken hebben, zoals: “Neem je echt geen gebak? “, “Neem je nooit iets met suiker?”, “Zo slecht is suiker toch ook weer niet?”, etc.

Ben ik inderdaad te obsessief bezig met gezond eten? Wanneer is iets weloverwogen en wanneer begint iets een obsessie te worden? En, hoe zit het met mensen die een modelspoorbaan bouwen? Nu zul je denken, waar slaat dat nu op, wat heeft dat er nu weer mee te maken. Maar ik bedoel: mensen die een modelspoorbaan bouwen zitten vaak uren en uren op hun zolderkamer te prutsen en knutselen. Is dat een obsessie? Nee toch zeker. Dat is een hobby! Totdat diegene zichzelf gaat verwaarlozen en die zolderkamer niet meer afkomt, dan wordt het een ander verhaal.

Ik breng inderdaad uren in de keuken door, lees etiketten van producten, maak keuzes op het gebied van gezondheid en voeding. Maar dat is niet obsessief, dat is weloverwogen, én ik doe dat omdat koken en bakken een grote hobby van me is! En weet je, ook ik heb soms ineens geen zin om te koken. Weet je wat ik dan doe? Iets makkelijks eten! En soms is dat iets wat niet bovenaan mijn lijstje staat van wat gezond is. Maar dat heeft in mijn optiek alles te maken met balans.

Het is soms best lastig om goed te reageren op mensen die zich afvragen waar je mee bezig bent. Want ik wil iedereen graag in zijn of haar waarde laten, ook als iemand anders wel kiest voor producten met geraffineerde suikers en van pakjes en zakjes de avondmaaltijd maakt. Dat is niet wat ik wil, maar waarvan ik het idee krijg dat het normaal gevonden moet worden. Dan denk ik wel eens: zullen we elkaar gewoon in onze waarde laten?

Zelf weet ik als geen ander dat ik nog nooit zo relaxed tegen mezelf heb aangekeken als het gaat om voeding en gewicht e.d. Ik voel me wat dat betreft beter dan ooit, en voel me bijvoorbeeld nooit meer schuldig als ik iets heb gegeten. Nee, want ik kan volop genieten van allerlei lekkers, omdat het verantwoord lekkers is wat ik eet!

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

12 Reacties op Je kunt ook te obsessief bezig zijn!

  1. Anita schreef:

    Goed geschreven. Dat krijg ik ook weleens te horen. Op sommige vragen inderdaad weleens lastig te reageren en dan denk je later ik had beter dat of dat kunnen zeggen.

    Sommige mensen denken dat je de hele dag aan het eten koken bent ;). Ik vind koken ook leuk en vind het niet erg om een keer iets langer in de keuken te staan. Ik kook gewoon zoals vroeger oma deed zeg ik dan, die kookte ook zonder pakjes en zakjes.

    • Paulien schreef:

      Oma kookte ook zonder pakjes en zakjes, maar de mijne stond wel langer in de keuken dan de gemiddelde vrouw nu denk ik 😉 Ik sta ook langer dan gemiddeld in de keuken vaak, maar ik vind het heerlijk om te doen. En het kan ook snel en gezond, dat is soms ook fijn.

      Groetjes,
      Paulien

  2. mevr. Gewoontjes schreef:

    Ik krijg wel te horen… “dat je daar tijd voor hebt” (gaat dan om bakken).
    Maar echt, ik vind het gewoon leuk om te doen. En sommige koekjes is echt maar iets van een 2o minuutjes werk. Even snel deeg maken. Balletjes rollen, plat slaan en in de oven gooien. Dan nog even 15 min. wachten, dan nog 30 minuutjes geduld hebben voordat je kunt eten. En in de trommel doen.
    Nou, tis misschien wel meer werk dan een paar pakken koeken uit de winkel meenemen. Maar ja, ik vind het leuk bakken en mijn gezondheid heeft er heel veel baat bij. Waarom zou ik het dan laten?

    Best veel mensen vinden het knap hoe ik nu eet. Maar zelf ervaar ik dat toch echt niet. Het was even doorzetten (ik moest afkicken van de suiker) en daarna gingen de stapjes vanzelf en gepaard met gezondheidswinst. Ik denk dat als je het gewoon doet het niet meer zo lastig is. Misschien is het lastig om te beginnen? Maar als je begint… dan stop je er niet meer mee…

    Enneh mijn ervaring met koken zonder pakjes. Het is niet meer werk om een paar kruiden in plaats van een pakje toe te voegen aan je eten. Je moet alleen even weten welke kruiden en je moet de kruiden een keer aanschaffen. Verder sta ik niet langer dan eerder in de keuken toen ik nog wel pakjes ed. gebruikte.

    • Paulien schreef:

      Leuk dat je je ervaringen deelt!

      Koekjes bakken bijvoorbeeld is inderdaad niet zo veel werk. En cakes ook niet, al mijn recepten daarvoor zijn ook zonder garde / mixer, ideaal en niet zo veel schoonmaakwerk ook.

      Groetjes!

  3. Petra schreef:

    Ja, goed artikel. Ik denk dat het ook gewoon om keuzes gaat. Je kunt uitleggen waarom je doet zoals je doet/eet/kookt, en dat je je er beter bij voelt. Daar kies je voor, net zoals een ander, al dan niet overwogen, kiest voor een andere optie… Ander in z’n waarde laten, ja… Het is naar mijn idee naar anderen toe ook wel duidelijk te maken als niet zozeer een keuze TEGEN van alles, maar VOOR gezonde en voedzame producten en bereidingswijze. Want vaak hoor je ook: ‘Wat kun je dan nog wél eten?!’ Alsof je jezelf beperkt. Maar ik ervaar het juist als zooooveel lekkers en goeds wat er te kiezen valt, als je eenmaal goed leert proeven…

    • Paulien schreef:

      Dat laatste is absoluut waar. Mensen denken dat je jezelf beperkt, maar ik heb nog nooit zo genoten van eten! En het is mooi om het positief te benaderen, wat je wél eet, en dat het vóór gezondheid is, etc. Dank voor je reactie!

      Groetjes,
      Paulien

  4. Ja ken ik 🙂 Mooi artikel. Hoor die opmerking ook wel eens vaak.

  5. Marijke schreef:

    Heel herkenbaar hoor. Mijn moeder begon er laatst over. Ben je nog steeds van de suiker af? vroeg ze. In haar ogen is suiker goed. Je ontkomt er niet aan, je maakt dat je kind een uitzondering is, dat soort dingen hoorde ik. Uitzondering? Volgens mij valt dat reuze mee. Ze krijgt gewoon brood en fruit mee naar school net als ieder ander. En als er vriendinnetjes over de vloer zijn dan krijgen ze een appel en een stukje zelfgemaakte geraffineerd vrije koek en diksap of thee. Niks mis mee. Snoep doen we in principe niet aan maar in geval van nood (lees: gezeur) heb ik yuno snoep in huis. En drop van de natuurwinkel. Buitenshuis is het een stuk lastiger om je kind af te houden van snoep, koek, limonade. Snoepen is gewoon bij veel mensen thuis, limonade en koekjes ook. Maar het gaat om de balans. Als wij thuis het goed doen (zoals ik denk dat goed is, zonder geraffineerde suikers, zonder E-nrs, zoveel mogelijk biologisch, niet uit pakjes en zakjes, verantwoord snoep als uitzondering etc) dan kunnen we buitenshuis wel wat hebben. Voor mezelf vind ik het heel plezierig om zelf koekjes of een ontbijtkoek zonder geraffineerde suikers te bakken. Of brood. Pannenkoeken niet te vergeten. En recepten uit te proberen 🙂 Gewoon kei-leuk vind ik het! Vanaf oktober hebben we de geraffineerde suikers in de ban gedaan (om redenen, dochtertje met regelmaat benauwd) en ja in het begin had ik zelf zoiets van o jee wat kunnen we WEL eten? En was ik wel behoorlijk gefocussed. Geen wonder, mijn wereld stond lichtelijk op zijn kop. Ik, die aldoor dacht gezond bezig te zijn, niet he. Moet je eens kijken waar allemaal suiker in zit. Afijn, ik ben weer geland, en heb ontdekt dat er best veel is om WEL te eten. En nee, niet datgene, het meeste niet althans, wat in de supermarkten ligt. Het was zoeken, opnieuw de balans vinden en nu ligt er een basis waar we mee verder kunnen. Met dank aan sites zoals o.a. die van jou Pauline. Morgen gaan we aan de pompoen-zoete aardappelschotel (alleen dan met wortel, kan vast ook wel :-)) Groetjes, vooral lekker doorgaan en je goed voelen, want daar gaat het tenslotte om.

    • Paulien schreef:

      Ha Marijke,

      Dankje voor je reactie en je ervaringen! De basis thuis goed hebben is inderdaad belangrijk, en dan geeft het niet als je daarbuiten een keer iets anders eet of drinkt. Hoewel ik voor mezelf wel echt zoiets heb van, als ik elke week zo’n uitzondering maak, dan voel ik me er niet goed bij. Maar ook dat is voor iedereen zo persoonlijk. En voor kinderen is het sowieso een uitdaging, want als ze wat ouder worden en naar vriendjes gaan, dan sta je toch weer voor andere situaties. Leuk dat je zo enthousiast bent over mijn site, fijn dat je er wat aan hebt! Die ovenschotel kan prima met wortel, lekker 🙂

      Groetjes,
      Paulien

  6. Marije schreef:

    Herkenbaar! Leuk om je mening te lezen en hoe je hiermee om gaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *