Goed zorgen voor jezelf

Goed zorgen voor jezelfDe laatste tijd is het erg rustig van mijn kant. Ik heb getwijfeld of ik daar iets over zou moeten zeggen. En ik moet natuurlijk niets, maar regelmatig krijg ik vragen, dus ik heb besloten om er toch maar iets over te schrijven. Ook om een soort van taboe te doorbreken en omdat anderen zich misschien wel (gedeeltelijk) herkennen in mijn verhaal.

Afgelopen december ben ik ingestort. En ja, dat klinkt heel heftig. En ik kan je vertellen: dat was het ook. Ik was in november en december bezig met actie voeren voor een goed doel, organiseerde in die periode meerdere high tea’s die succesvol werden bezocht, die bestonden uit de meest heerlijke en prachtige hapjes en die veel geld opleverden voor het goede doel. Ik was daar enorm druk mee, naast al mijn andere werkzaamheden. Op een gegeven moment was daar de middag met de laatste high tea van de reeks, en die avond gebeurde het. Ik kon niet meer. Het enige wat ik deed was huilen, ik kon geen stap meer verzetten, mijn lichaam was er klaar mee.

Twee dagen later zat ik bij mijn huisarts, die direct de conclusie trok dat ik veel en veel te lang was doorgegaan. Mijn leven bestond uit mijn baan, mijn blog, vrijwilligerswerk, mijn gezin, een gebedsgroep, de kerk, etc., en dan probeerde ik ook nog mijn sociale leven met familie en vrienden in stand houden. Alles moest altijd perfect of op z’n minst zo perfect mogelijk. “Nee” zeggen kwam nauwelijks in mijn hoofd op. Veel compensatiegedrag voor dingen vanuit het verleden. De boodschap van mijn huisarts was: “Meld je ziek en ga aan de slag met jezelf. Verwerk het verleden, doorbreek patronen, ga goed voor jezelf zorgen.”.

Inmiddels ben ik acht maanden verder, heb ik elke week gesprekken bij een therapeut die me fantastisch helpt om te ontdekken welke patronen ik moet doorbreken, hoe ik dingen kan verwerken, wie ik eigenlijk ben en wat ik wil, wat goed voor mij is en hoe ik kan leven zonder die eeuwige druk op mijn schouders. Ook doe ik mindfulness, wat me helpt. Ik ben er nog lang niet, maar ik heb al veel stappen gemaakt.

Ik heb dit al die tijd niet willen delen, omdat ik geen medelijden wil, omdat ik de aandacht niet zo op mezelf wil vestigen, etc. Maar inmiddels ben ik er na die acht maanden wel achter dat ik niet de enige ben. Natuurlijk wist ik dat wel, er zijn legio mensen met een burn-out, depressieve klachten, etc., maar nu realiseer ik me dat extra. En ik kom ook tot de ontdekking dat er best wel een taboe op ligt. In feite doe ik daar zelf ook een beetje aan mee. Het staat nu eenmaal niet bepaald stoer om te vertellen dat je elke week bij een therapeut zit en zo. Maar waarom moeten we eigenlijk altijd stoer zijn? Ik probeer mezelf nu voor te houden dat je kwetsbare kanten durven laten zien ook stoer is.

Goed zorgen voor mezelf, dat deed ik dus eigenlijk nooit echt (de laatste jaren zorgde ik wel goed voor mezelf voor wat betreft eten en drinken, maar daarover heb ik het nu zoals je begrijpt niet). Maar het leven is te kort om dit niet te doen. Ik stel nu prioriteiten, doe rustiger aan, kies voor mezelf. Niet dat ik egoïstisch wil zijn, maar als ik goed voor mezelf zorg kan ik ook beter zorgen voor mijn gezin, ben ik een leukere vriendin, etc. En echt, inmiddels voelt het als een bevrijding. Ik voel me echt lichter.

Daarom was het dus zo rustig van mijn kant de afgelopen maanden. En ik weet nog niet precies hoeveel ik de komende tijd van me ga laten horen. Ik leef een beetje bij de dag, en kijk wat er op mijn pad komt.

Zorg jij goed voor jezelf? Heb je tips? Deel het gerust hieronder!

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

19 Reacties op Goed zorgen voor jezelf

  1. Hanneke schreef:

    Hey lieve Paulien wat goed dat je dit op deze manier wilt delen! Moedig ook want zoals je al zegt wordt hier niet veel over gesproken terwijl het zo herkenbaar is voor velen. Je bent een kanjer! En er staan genoeg heerlijke recepten op je site voor ons dus maak je daar maar niet druk om

  2. Clara schreef:

    Hoi Paulien,

    nou snap ik waarom ik geen mailtjes meer kreeg! maar het geeft niet hoor. het gaat er om dat jij beter wordt.
    Ik zelf heb jaren gesprekken gehad met een contextueel therapeut, een christen ook, en ik geloof dat dit de diepe manier is van genezen van wat je aan wonden meedraagt, én de reacties en patronen die je als reactie hebt ontwikkeld om die te compenseren etc.
    Wat ik je enorm kan aanraden zijn de conferenties van Leanne Payne, Martin Tensen van TPZ, Toerusting Pastorale Zorg, zie internet, de meesten zijn in de kerk vlakbij Overvecht NS, heel goed Bijbels onderwijs, gebed, alles heel rustig en door en door betrouwbaar, en in de kracht van de Heilige Geest, fijngevoelig, geen hoteldebotel.

    (PS wij eten nu al 4 jaren plantaardig en bevalt nog steeds puik! We maken constant veel reclame want overal gaat het wel snel over ‘eten’.)

    Paulien, SHALOM voor jou!

    • Paulien schreef:

      Beste Clara,

      Dankjewel voor je reactie en tips. En mooi om te lezen dat jullie al vier jaar plantaardig eten, fijn hè!

      Groetjes,
      Paulien

  3. Kiki schreef:

    Dapper Paulien. Werkelijk openen en kwetsbaar durven zijn is een hele opgave maar de beloning is vrijheid. Dat zou mijn eerste tip zijn. Jezelf niet ontkennen. Eerlijk durven zijn naar jezelf en naar buiten wat je werkelijk voelt en wilt en daar trouw aan zijn los van alle uiterlijke consequenties. Soms zet dat dingen op zn kop omdat de buitenwereld niet is gewend dat jij voor jezelf opstaat en is dat dus een spiegel voor hen die dat ook niet doen waardoor weerstand direct voelbaar is. Ontregeling van vaste patronen zijn soms gewoon nodig om weer liefdevollere wegen in te slaan die beter passen bij je.
    Even diep in en uitademen op ieder moment van spanning en stress om je intentie en focus weer helder te krijgen is misschien ook een waardevolle tip.
    Liefs, kiki

    • Paulien schreef:

      Beste Kiki,

      Dank voor je bemoedigende reactie. Het is helemaal waar wat je zegt, en inderdaad zet het dingen op z’n kop, maar dat geeft niet, uiteindelijk wordt het beter. Diep in en uitademen is sowieso vaak een goed idee ja, het geeft letterlijk en figuurlijk lucht. Thanks!

      Groetjes,
      Paulien

  4. Clara schreef:

    PS boekentips!

    Tussen vlucht en verlangen, van Cloud en Townsend

    De 3 boeken van Simone Pacot: tot in onze diepste diepten ( het evangelie ter harte nemen), Kom tot leven, en Durf het nieuwe leven aan! Heel goede diepe boeken vanuit het hart van de bijbel, ook heel praktisch met veel voorbeelden, echt steengoed!

  5. ellen vader schreef:

    Respect voor je om je ervaringen met ons te willen delen. We gaan allemaal in min of meerdere mate door zo’n levensfase heen. Sterkte!

  6. Esther van Veldhuizen schreef:

    Lieve Paulien,

    Ik wist ervan maar vind het superstoer van je om het te delen.
    Daar mag je echt trots op zijn! Inderdaad, je bent niet de enige.
    Want… het overkomt je en kom er dan maar weer eens bovenop!
    En dat komt goed! Heus! Goed dat je werkt aan jezelf…neem vooral de TIJD!
    Wens je heel veel wijsheid toe bij alles (nieuwe keuzes maken) en Gods zegen!

    Lieve groet, Esther

  7. Mariet schreef:

    Lieve Paulien,

    Je kwetsbaar opstellen is een teken van kracht. Een zegen dat je dit gedaan hebt. Ik respecteer je bijzonder. Ik wens je veel Liefde, Licht en Wijsheid.
    Warme groet
    Mariet

  8. Carlos schreef:

    Hoi Paulien,

    Top en bijzonder dat je dit zo deelt en fijn te horen dat je een nieuwe balans zoekt die past bij deze (nieuwe) levensfase en je gezin!

    Groet uit Amersfoort ;), Carlos

  9. H. de Graaf schreef:

    Hallo Paulien,

    Heel herkenbaar. Vorig jaar juni ben ik ingestort. Zelfde verhaal als jij.
    Tips:
    – Wandel/fiets veel
    – Zorg dat je ’s avonds relaxed bent, drink geen koffie of zwarte thee zodat je aan je slaap toekomt
    – Doe dingen waar je positieve energie van krijgt. Al is het maar een uurtje naar vrienden gaan
    – Zeg alle dingen af die energie kosten (zo lees ik dus geen krant meer)
    – Ontspanningsoefeningen helpen inderdaad

    Rest mij je nog veel sterkte te wensen en doe rustig aan. Het is nu de tijd om jezelf er bovenop te helpen. Ik hoorde eens van iemand: “eigen zuurstofmasker eerst”.

  10. Anita Dokter schreef:

    Sterkte Paulien! Knap dat je het wilt delen. Ik zeg best weleens ”nee” als iemand wat vraagt 😉 maar dat kan misschien lastig zijn of moet je leren.
    Geniet van je eigen gezinnetje, hopelijk geeft je dat goede energie.

    Ik dacht een poosje geleden al zou ze gestopt zijn met recepten delen.

    Hartelijke groetjes van Anita

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *